Search Results

Onze trainers zijn klaar om ouders te begeleiden naar meer rust en balans in het gezin. Avant sanare biedt sinds kort de training Mindful Ouderschap aan: een wetenschappelijk onderbouwde, praktische training voor ouders die met meer aandacht, mildheid en plezier willen opvoeden. Onze trainers zijn inmiddels gecertificeerd en staan te popelen om aan de slag te gaan. Waarom Mindful Ouderschap? De wereld waarin ouders opvoeden is druk, vol prikkels en verwachtingen. Tussen werk, school, social media en huishouden door is het lastig om stil te staan — laat staan om als ouder écht te landen in het hier en nu. Mindful Ouderschap leert ouders hoe ze bewuster kunnen reageren op lastige situaties, beter voor zichzelf kunnen zorgen, en meer verbinding ervaren met hun kind(eren). “We zien veel ouders die alle ballen in de lucht proberen te houden. Deze training geeft praktische tools om ruimte te maken voor rust — en daarmee ook voor plezier,”  aldus een van onze pasgetrainde trainers. Wat maakt deze training anders? Onze trainers hebben zelf intensief kennisgemaakt met de inhoud van de training. Ze weten hoe het is om als ouder in de doe-modus te zitten — en hoe waardevol het is om af en toe bewust terug te schakelen naar de zijn-modus. In de training wordt gewerkt met onder andere: mindfulnessoefeningen speciaal voor opvoedsituaties, inzicht in automatische reacties en hoe je die kunt doorbreken, het leren reageren vanuit rust in plaats van stress, aandacht voor de ouder zelf — zónder oordeel. Wat maakt deze training anders? Onze trainers hebben zelf intensief kennisgemaakt met de inhoud van de training. Ze weten hoe het is om als ouder in de doe-modus te zitten — en hoe waardevol het is om af en toe bewust terug te schakelen naar de zijn-modus. In de training wordt gewerkt met onder andere: mindfulnessoefeningen speciaal voor opvoedsituaties, inzicht in automatische reacties en hoe je die kunt doorbreken, het leren reageren vanuit rust in plaats van stress, aandacht voor de ouder zelf — zónder oordeel. “Wat mij raakte in de training? Dat er zoveel ruimte is voor de ouder zelf. We vergeten vaak dat je als ouder óók mens bent.” Aanmelden is nu mogelijk! Aanmelden (voor ouders of verwijzers) is mogelijk via het inschrijfformulier op onze website . De eerstvolgende training reeks start op maandag 15 september van 10:00 – 12:00 op ons kantoor aan de Groene Tuin 277 in Rotterdam. Het is ook mogelijk om een open inschrijving te doen. Dan wordt er contact opgenomen zodra er een groep start. Deze training is geschikt voor iedere ouder die wil leren omgaan met de drukte van het dagelijks leven en daarbij op zoek is naar meer balans en verbinding.

Hoe voed je op in een land dat nieuw voor je is, in een kleine kamer met gedeelde ruimtes, terwijl je zelf ook moet landen? Om deze gezinnen te ondersteunen gaf Avant sanare opnieuw gesubsidieerde trainingen op de Mano-boot . Onze trainers boden korte, toegankelijke bijeenkomsten aan ouders en kinderen. We werkten met tolken, beeldmateriaal en veel creativiteit, zodat iedereen kon meedoen—ongeacht taalniveau of achtergrond. Nieuwe reeks trainingen bij Mano in juli: COMET 12+ en Happyles Op 22, 23 en 24 juli keren we terug naar de Mano-boot. Deze keer geven we twee trainingen aan jongeren: 💜 COMET 12+ – een weerbaarheidstraining (dit keer speciaal voor meiden), gericht op zelfbeeld, zelfvertrouwen en positief denken; 💛 Happyles – een speelse, positieve training over geluk, mentale gezondheid en omgaan met stress (gemengde groep).   We kijken uit naar mooie gesprekken, creativiteit én verbinding — net als tijdens onze vorige reeks. Wat ons de vorige keer zo raakte Tijdens die eerdere trainingen gebeurde er van alles wat ons bijblijft: “De meisjes die een beetje Nederlands spraken, hielpen spontaan met vertalen en opruimen. Ze waren zorgzaam en lief voor elkaar.” – Tania van der Waal, GGZ preventie expert “Tijdens een Opvoeden & Zo -training gebeurde iets dat we niet snel vergeten.Eén van de moeders werd zichtbaar emotioneel. Ze vertelde open over iets wat ze al lange tijd met zich meedroeg — iets dat haar als moeder raakte en belastte. Doordat ze zich veilig voelde in de groep, durfde ze haar verhaal te delen. En dat veranderde alles. De andere moeders reageerden direct: ze luisterden, leefden mee, en wilden haar helpen. Er ontstond een moment van echte verbondenheid. Als ze zich niet had uitgesproken, had ze er misschien nog veel langer alleen mee rondgelopen. Nu was er ruimte, steun en herkenning.” – Domenique Notenboom, GGZ preventie expert “Kinderen lachten, speelden en waren écht even kind. Dat maakt alles de moeite waard.” – een andere GGZ preventie expert die training heeft gegeven op de Mano boot Thema’s die leven op de boot Onze trainers spraken met ouders over opvoeden in een nieuwe context: –  Hoe stel je grenzen als je met z’n allen in één kamer woont?–  Hoe help je je kind met school als je de taal niet spreekt?–  Wat doe je bij stress, pesten of zorgen over de toekomst? Tieners deelden hun onzekerheden — én hun hoop. Creatieve werkvormen hielpen hen zich uit te drukken, zelfs zonder woorden. Hoe wij onze trainingen toegankelijk maken We bereiden ons zorgvuldig voor met eenvoudige taal, visuele ondersteuning en tolken. Maar misschien nog belangrijker: we nemen de tijd, luisteren, en zorgen dat er ruimte is voor wie even wil praten, lachen of stil zijn. “Creatieve werkvormen overstijgen taal. Je ziet tieners samenwerken en lachen — en dat verbindt.” – Tania van der Waal, GGZ preventie expert Waarom dit werk zo waardevol is “Deze trainingen geven tieners een betere start in een nieuw land.” – Tania “Ik hoop dat ouders iets meenemen — al is het maar een klein inzicht of stukje rust.” – Domenique We zijn dankbaar voor het vertrouwen van de gezinnen op de boot. En trots op wat we samen hebben opgebouwd.

De zomervakantie is begonnen. Iedereen heeft er helemaal zin in, maar wat als jij momenteel eigenlijk helemaal niet zo lekker gaat? 6 tips van GGZ preventie expert Judith om de zomervakantie mentaal gezond door te komen: 1. zorg voor regelmaat in je dag(en) Zorg voor regelmaat in je dag(en): dit klinkt misschien een beetje saai, maar echt heel belangrijk op het moment dat je je minder goed voelt. Veel grote emoties voelen kost namelijk veel energie, het kan daardoor zijn dat je je futloos voelt en dat taakjes die je normaal niet zoveel energie kosten (denk aan: douchen, ontbijten, etc) ineens heel veel ruimte innemen. Als je jezelf daar elke dag toe moet dwingen, kost dat ten eerste veel energie, ten tweede word je soms ook een beetje moe van jezelf. Daarom: zorg voor routine! Maak een basale dagplanning voor jezelf. Probeer ook op dezelfde tijd naar bed te gaan en op te staan. Ook als je niet moe bent is het belangrijk om toch op diezelfde tijd naar je bed te gaan. Dit voelt op dat moment misschien niet als wat je wil, maar op de lange termijn is het echt beter voor je gemoedstoestand. 2. Ga naar buiten Ga naar buiten! De buitenlucht en het zonnetje dat nu schijnt, zorgen dat jij weer een beetje uit kunt waaien en vitamine D (belangrijk en nodig voor je gelukshormoon) te voelen. Plan dit dus ook elke dag even in, minstens een kwartiertje! 3. Plan activiteiten Plan activiteiten: niet alleen: op bezoek bij oma, maar ook iets waar je zelf plezier uit haalt. Misschien met een vriend(in) afspreken, naar de bios gaan, of een hobby uitoefenen. Vaak hebben we behoefte om dingen af te zeggen als we ons rot voelen, want je wil anderen niet tot last zijn/hebt weinig energie. Echter is het dan belangrijk om jezelf de vraag te stellen: als mijn vriend(in) zich zo voelde, zou ik het dan erg vinden als deze bij mij langskwam? Het antwoord is vast nee! Iedereen heeft periodes waarin het minder gaat, je vrienden kunnen zich daar vast in verplaatsen. Plus, een beetje plezier is nodig in mindere periodes. Als je toch liever niet naar vrienden gaat, plan dan solo-activiteiten in. Er is genoeg te doen in je eentje! 4. Beweeg en/of sport Beweeg en/of sport. Dit mag dus ook gewoon een wandelingetje door de buurt zijn, maar je lijf heeft beweging nodig! 5. Stel schermtijd in Je telefoon kan een makkelijke afleiding zijn in tijden dat je je rot voelt. Scrollen door filmpjes etc. geeft ons namelijk dopamine, dit is een beloningsstofje: het voelt dus goed. Echter zijn dat gevoelens voor op de korte termijn. Op de lange termijn zorgt het er namelijk juist voor dat we ons rotter en geïsoleerder voelen. Spreek dus met jezelf een bepaalde schermtijd af, waar je niet overheen wil gaan. Probeer die mee te nemen in je dagplanning! 6. Praat er over Mocht je je langer dan een week rot blijven voelen, nadat je deze tips hebt toegepast, ten eerste: hopelijk schaam je je hier niet over. Iedereen heeft wel eens periodes waarin het minder gaat. Het is in dat geval wel goed om er met iemand over te praten. Geef misschien bij je mentor/LOB’er aan wat er speelt, zo kan er met je meegedacht worden. Mocht dit niet genoeg zijn, kun je misschien vragen of je met de schoolpsycholoog oid mag praten. Werken aan jezelf deze zomer? Merk je dat je deze zomer wat extra houvast kunt gebruiken? En wil je tegelijkertijd beter voor jezelf zorgen en aan jezelf werken? Kijk dan eens naar  Self-care Summer met Karify . Dit online programma biedt korte oefeningen, tips en opdrachten die je helpen om stap voor stap weer wat meer grip te krijgen 👉 Start vandaag nog met Self-care Summer

De Avant kalender: 20 kleine stappen naar meer mentale kracht In december deelden we elke dag een kleine challenge. Geen grote veranderingen of ingewikkelde opdrachten, maar juist korte, haalbare oefeningen die je helpen om beter in je vel te zitten. Juist in de donkere maanden kunnen we allemaal wel wat extra steun gebruiken. Met deze challenges creëer je bewust momenten van rust, reflectie, beweging en verbinding. De kalender is inmiddels voorbij, maar de oefeningen blijven waardevol. Zie dit als een overzicht waar je altijd op terug kunt vallen. Pak eruit wat bij jou past. Waarom kleine stappen werken voor je mentale gezondheid Mentale gezondheid verbeteren hoeft niet groots of ingewikkeld te zijn. Onderzoek laat zien dat kleine, herhaalbare acties vaak meer effect hebben dan één grote verandering. Door dagelijks even stil te staan bij jezelf: krijg je meer inzicht in je gedachten en gedrag ervaar je minder stress bouw je stap voor stap nieuwe, gezonde gewoontes op Het gaat niet om perfectie, maar om bewust kiezen. Reflecteren: even stilstaan bij jezelf Een aantal challenges draaiden om reflectie. Bijvoorbeeld: wat wil je stoppen, starten of blijven doen? wat ging er vandaag goed? wat werkte voor jou de afgelopen tijd? Door dit regelmatig te doen, krijg je meer grip op je week en maak je bewustere keuzes. Het helpt je om niet alleen door te gaan, maar ook te kijken: wat heb ik eigenlijk nodig? Minder stress en meer rust in je hoofd Soms heb je geen grote oplossing nodig, maar gewoon een korte reset. Denk aan: een korte ademhalingsoefening alles van je afschrijven (brain dump) even bewust stilstaan bij je gedachten Ook oefeningen uit bijvoorbeeld ACT (Acceptance and Commitment Therapy) helpen om afstand te nemen van gedachten. Je leert dat een gedachte niet altijd de waarheid is, maar iets wat voorbij kan gaan. Dit zorgt voor meer rust in je hoofd en lichaam. Meer energie door beweging en natuur Je hoeft niet meteen intensief te sporten om je beter te voelen. Kleine dingen maken al verschil: een korte wandeling in het groen een paar minuten bewegen tussendoor even naar buiten zonder telefoon Dit soort momenten verlagen stress en geven je energie. Zelfs 10 tot 15 minuten per dag kan al effect hebben op je stemming en concentratie. Verbinding: kleine acties, groot effect Mentale gezondheid gaat niet alleen over jezelf, maar ook over contact met anderen. Denk aan: iets aardigs doen voor iemand iemand laten weten dat je hem of haar waardeert een berichtje sturen of even inchecken Onderzoek laat zien dat dit niet alleen de ander helpt, maar ook jouw eigen gevoel van welzijn vergroot. Inzicht in wat jou energie geeft (en kost) Een belangrijke stap richting balans is inzicht krijgen in je energie. Wat geeft je energie?Wat kost energie? Door dit visueel te maken, bijvoorbeeld met een “batterij-oefening”, wordt het makkelijker om keuzes te maken die beter bij je passen. Zo voorkom je dat je constant over je grenzen gaat. Focus en overzicht in je dag Veel mensen ervaren stress doordat ze te veel tegelijk willen doen. Daarom hielpen sommige challenges je om: te kiezen voor 3 belangrijkste taken minder te multitasken overzicht te houden Door te focussen op wat écht belangrijk is, werk je efficiënter én met minder druk. Werken aan je toekomst (zonder druk) Niet alles hoeft nu perfect te zijn. Maar nadenken over je toekomst kan wel helpen. Bijvoorbeeld door: te visualiseren hoe je je over een paar maanden wilt voelen een klein stapje te kiezen dat daarbij past iets leuks te plannen om naar uit te kijken Vooruitkijken geeft motivatie en zorgt voor een positief perspectief. Mild zijn voor jezelf Een terugkerend thema in de challenges was zelfcompassie. We zijn vaak streng voor onszelf, terwijl we voor anderen veel milder zijn. Door jezelf met meer begrip te benaderen: neemt zelfkritiek af ontstaat er meer rust vergroot je je zelfvertrouwen Soms is “goed genoeg” echt goed genoeg. De kracht van kleine, positieve momenten Het zijn vaak de kleine dingen die het verschil maken. Denk aan: een rustig kopje koffie een fijne wandeling een leuk gesprek een moment van stilte Door hier bewust bij stil te staan (ook wel ‘savoring’ genoemd), versterk je positieve gevoelens en veerkracht. Wat neem jij mee? Misschien heb je alle challenges gedaan. Misschien maar een paar. Of lees je dit nu voor het eerst. Alles is goed. De uitnodiging is simpel: Kies één oefening die bij je past Maak het klein en concreet Probeer het deze week uit Mentale gezondheid hoeft niet ingewikkeld te zijn.Soms begint het gewoon met één kleine stap.

Van stilte naar stem Kindermishandeling herkennen en eerder handelen   Twijfel je soms over een kind, maar weet je niet goed wat je ziet of wanneer je moet ingrijpen? Gedragsveranderingen zoals terugtrekken, extreme stilte of juist opvallend druk gedrag kunnen signalen zijn van onveiligheid of kindermishandeling — thuis, op school of online. Op deze pagina bekijk je de volledige opname van het webinar ‘Van stilte naar stem’, waarin experts hun kennis en praktijkervaring delen over het herkennen van deze signalen. Het webinar vond plaats op 20 november en is bedoeld voor iedereen die werkt met kinderen, jongeren en gezinnen en beter wil leren signaleren en handelen. Bekijk het webinar “Van stilte naar stem” Meer informatie? Download hier de hand-out waarin de besproken informatie (en meer) staat. Je vindt hier ook alle boekentips die zijn besproken. Hieronder staan antwoorden op veel gestelde vragen. Waarom dit webinar? Niet elk kind kan vertellen wat er speelt. Toch laten kinderen vaak signalen zien wanneer zij zich onveilig voelen. Denk aan gedragsveranderingen, terugtrekken, extreme stilte of juist opvallend druk gedrag. Deze signalen kunnen wijzen op kindermishandeling, huiselijk geweld of andere vormen van onveiligheid , thuis, op school of online. Dit webinar is ontwikkeld voor professionals in zorg, onderwijs en welzijn die hun kennis willen verdiepen en handvatten zoeken om eerder en effectiever te handelen, voordat schade blijvend wordt. Wat leer je in dit webinar? In het webinar ‘Van stilte naar stem’ krijg je onder andere: Inzicht in het herkennen van signalen van kindermishandeling Kennis over psychische mishandeling, dwingende controle en intieme terreur Aandacht voor online onveiligheid en digitale risico’s Praktische handvatten voor vroegsignalering en preventief handelen Inspirerende voorbeelden uit de praktijk Het belang van samenwerking en een integrale aanpak Wie zijn de sprekers? Melanie Twigt Melanie Twigt is programmamanager Huiselijk Geweld & Echtscheiding bij Avant sanare en aandachtsfunctionaris Huiselijk Geweld en Kindermishandeling. In haar rol bewaakt zij de kwaliteit van de uitvoering, stuurt zij teams aan en verbindt zij beleid, preventie en samenwerking. Met haar werk zet zij zich dagelijks in voor een veilig en veerkrachtig thuis voor ieder kind en gezin. Contact opnemen kan via deze link . Ylske Tammel Ylske Tammel is orthopedagoog, counselor en trainer met een eigen praktijk in Rotterdam. Zij werkt met jongeren en volwassenen rond thema’s als psychische mishandeling, intieme terreur en dwingende controle, met bijzondere aandacht voor de impact op kinderen. Vanuit haar visie dat kindermishandeling een symptoom is van ernstige gezinspathologie, pleit zij voor een integrale en samenhangende aanpak binnen de hulpverlening. Contact opnemen kan via deze link . Voor wie is dit webinar bedoeld? Deze webinar is relevant voor: Professionals in zorg, onderwijs en welzijn Jeugdzorgmedewerkers en hulpverleners Leerkrachten, intern begeleiders en schoolmaatschappelijk werk Beleidsmakers en preventiewerkers Iedereen die werkt met kinderen, jongeren en gezinnen Wie is Avant sanare? Avant sanare is een Rotterdamse organisatie die zich inzet voor het versterken van mentale gezondheid en veerkracht. Wij bieden trainingen, begeleiding en preventieve programma’s voor jong en oud en werken samen met professionals, vrijwilligers en partners aan een zorgzame samenleving. Wanneer en dankzij wie vond het webinar plaats? Het webinar ‘Van stilte naar stem’ vond plaats op 20 november en werd georganiseerd door Avant sanare , in samenwerking met studenten van het Grafisch Lyceum Rotterdam . Het webinar is mede mogelijk gemaakt dankzij subsidies van de gemeente Rotterdam .

Wat zijn manieren om voor anderen te zorgen, zonder jezelf te verliezen? Mantelzorg naast je studie is een realiteit voor veel studenten. Het voelt vanzelfsprekend: je helpt je ouder, broer of zus, omdat ze je nodig hebben. Maar hoe zorg je voor een ander, zonder jezelf kwijt te raken? In ons programma You Never Care Alone (YNCA) ontmoeten we veel studenten die met deze vraag worstelen. Hun verhalen laten zien hoe zwaar de combinatie kan zijn, maar ook hoe krachtig je eruit kunt groeien. Casus: een dochter in de knel Een jonge studente woont thuis bij haar vader met Alzheimer. Wanneer haar moeder tijdelijk uitvalt door een gebroken been, neemt zij vanzelfsprekend de zorg over. Ze bewaakt zijn dagstructuur, maaltijden en medicijnen, allemaal naast haar studie aan de universiteit. Na enkele weken begint de druk zijn tol te eisen. Ze slaapt slecht, piekert en voelt zich schuldig als ze tijd voor zichzelf neemt. Uiteindelijk mist ze colleges en raakt haar eigen rust kwijt. Dit is geen uitzondering. Volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP, 2022) combineert één op de vier jongeren mantelzorg met school of studie. Van deze groep ervaart 40% directe gevolgen voor hun prestaties. Tips om houvast te vinden in systemische principes 1.  Ordening – ieder op zijn plek   Jij bent kind, niet ouder. Als je structureel de ouderrol overneemt, raak je uit balans. Zeg tegen jezelf: “Ik doe tijdelijk extra zorg, maar ik draag niet de eindverantwoordelijkheid.”    2. Ontschuldigen – schuld toelaten Schuldgevoel hoort erbij. Door te denken: “Ik voel me schuldig, en toch ga ik nu studeren,” maak je ruimte voor jezelf.    3. Loyaliteit begrenzen Loyaliteit is krachtig, maar betekent niet dat je alles alleen draagt. Grenzen stellen is ook een vorm van zorg.  Mantelzorg inzetten als kracht Onderzoek laat zien dat jongeren die steun krijgen bij het combineren van zorg en studie juist meer veerkracht ontwikkelen (Pakenham et al., 2021; Van der Werf et al., 2022). Mantelzorg kan je kracht geven doordat je verantwoordelijkheid leert dragen, empathie ontwikkelt en zelfstandiger wordt. Maar die kracht ontstaat alleen als je ook ruimte maakt voor eigen herstel. Zichtbaar zijn als student én mantelzorger Deel je verhaal   Vertel een studieadviseur/docent, je buurman/buurvrouw of je (sport)coach dat je mantelzorger bent. Je kunt ook terecht bij je gemeente of een jongerenloket. Steeds meer instellingen hebben voorzieningen voor studenten of jongeren met zorgtaken.    Zoek peers De community van YNCA biedt een veilige plek om ervaringen te delen en steun te vinden. Herkenning haalt schaamte weg en geeft kracht.    Zorg voor herstel Stress nestelt zich in het lichaam. Beweging helpt spanning los te laten: sport, yoga, meditatie of body release.    Plan micro-momenten Zet dagelijks tien minuten in je agenda voor iets wat jou energie geeft: een korte wandeling, muziek of ademhalingsoefening.  Blijf zichtbaar, blijf veerkrachtig De casus van de studente met haar vader laat zien hoe snel mantelzorg je kan overspoelen naast je studie. Systemische principes bieden houvast: neem je plek in, laat schuld toe en begrens loyaliteit. Onderzoek bevestigt dat jongeren die steun en erkenning krijgen, meer veerkracht ontwikkelen en beter omgaan met stress. Daarom is het belangrijk dat studenten zichzelf zichtbaar maken als mantelzorger en actief zoeken naar balans.    Bij You Never Care Alone  bieden we studerende mantelzorgers een plek waar ze zich gezien en gesteund voelen. Binnen ons programma kunnen studenten hun verhaal delen, ervaringen uitwisselen en praktische handvatten krijgen om mantelzorg en studie beter in balans te brengen. Er is ruimte voor herkenning, ontspanning en het versterken van veerkracht, zonder oordeel en zonder dat je alles hoeft uit te leggen. Wil je ontdekken wat YNCA voor jou kan betekenen? We bieden coaching, een community met peers en workshops. Meer informatie vind je hier . Referenties Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP). (2022). Jonge mantelzorgers in Nederland: Ervaringen, gevolgen en ondersteuning. SCP.  https://www.scp.nl     Pakenham, K. I., Cox, S., & Yau, M. K. (2021). The benefits of caregiving in youth: A review and directions for future research. Clinical Child Psychology and Psychiatry, 26(2), 312–327.  https://doi.org/10.1177/1359104520951689     Van der Werf, S. Y., Bischof, J., & van de Ven, M. O. M. (2022). Resilience in young caregivers: The role of support and recognition. Journal of Youth Studies, 25(8), 1074–1091.  https://doi.org/10.1080/13676261.2021.1979249     MantelzorgNL, Universiteit Utrecht, & Trimbos-instituut. (2019). Opgroeien met zorg(en): Position paper jonge mantelzorgers. MantelzorgNL.  https://backend.mantelzorg.nl/app/uploads/sites/3/2020/06/Position-Paper-MantelzorgNL_1558018040_2020_1583829220.pdf      Movisie. (2020). Wat werkt bij de ondersteuning van jonge mantelzorgers [Wat werkt-dossier]. Movisie.  https://www.movisie.nl/sites/default/files/2020-06/Wat-werkt-bij-dossier-Wat-werkt-bij-de-ondersteuning-van-jonge-mantelzorgers.pdf     Trimbos-instituut. (2023, 6 juni). Wat de school kan betekenen voor jonge mantelzorgers. Trimbos-instituut.  https://www.trimbos.nl/actueel/blogs/wat-de-school-kan-betekenen-voor-jonge-mantelzorgers/     Witkamp, E., Hogeschool Rotterdam, & Lectoraat Zorg om Naasten. (2021). Signaleren en ondersteunen mantelzorgende studenten. Hogeschool Rotterdam.  https://www.hogeschoolrotterdam.nl/onderzoek/projecten-en-publicaties/zorginnovatie/samenhang-in-zorg/Signaleren-en-ondersteunen-mantelzorgende-studenten/

Vandaag is het Blue Monday: de dag die vaak wordt genoemd als de meest sombere dag van het jaar. Dat zou komen doordat goede voornemens verwateren, de feestdagen voorbij zijn, het donker en koud is en de lente nog ver weg voelt. Daarom vroegen we onze Avant sanare preventie-experts om hun beste, persoonlijke tips tegen een winterdip. 1. Vitamine D en kijk vooruit naar wat leuks Joyce den Ouden: “Goed letten op je vitamine-inname. Ik neem nu extra vitamine D en dat helpt mij enorm. Ook helpt het mij om leuke dingen vooruit in te plannen, want dan heb je iets om naar uit te kijken. Dat wakkert bij mij een positief gevoel aan in plaats van focus op de winterdip.” 2. Maak het binnen extra gezellig Beatrijs Timmermans: “Mijn tactiek: het thuis heel gezellig maken met lichtjes en een onzinserie zoals MAFS Australië, zodat ik de deur zo min mogelijk uit wil. En soms gewoon vakantie opnemen.” 3. Een balans tussen chillen en productief zijn Astrid Meelberg: “Ik zit ook graag op de bank met een dekentje, een filmpje, chocola en thee. Maar ik ga ook vaak wandelen, even lekker naar buiten. Bij slecht weer spreek ik met mezelf af om iets op te ruimen: een kastje, laatje of hoekje in huis. Van een opgeruimd gevoel voel ik me ook beter.” 4. Dans je hoofd lichter   Domenique Notenboom: “Ik denk meteen aan meer dansen, omdat dat voor heel veel dingen in je brein goed is. Je krijgt er minder stress en angst van, je bent beter in contact met je lichaam en je wordt er blijer van – er komen endorfines vrij.”   Karlijn de Rooij vult aan: “Ik zag laatst een filmpje van hoogleraar Klinische Neuropsychologie Erik Scherder over dat dansen goed voor je is. En dat je dat gewoon kan doen tijdens het huishouden of koken. Ik sta heel vaak te koken met mijn koptelefoon op, met muziek uit mijn favoriete lijst.” 5. Laad op in de natuur   Zeliha Palabiyik: “Tegen een winterdip ga ik het liefst wandelen. Mijn favoriete plekken zijn het bos of het strand.”   Is jouw Blue Monday eerder een Blue Month of zelfs een Blue Year?  Blijf er niet alleen mee rondlopen. Bij Avant sanare kun je terecht voor e-health en ( fysieke) trainingen die helpen om sterker in je vel te zitten. Bekijk hier onze agenda .

Het is weer Valentijnsdag.   Overal zie je bloemen, stelletjes, romantische etentjes en liefdevolle posts op social media. En dan ineens die gedachte: “Iedereen lijkt dit te hebben, behalve ik.”   Als je dat herkent, weet dan dit: er is niets mis met jou. Wat je ervaart is geen persoonlijk falen, maar iets wat diep in ons brein zit ingebouwd. Waarom is vergelijken op Valentijnsdag zo hardnekkig? Op het moment dat je denkt  “iedereen heeft dit behalve ik” , schiet je brein automatisch in de vergelijkstand. Ons brein is van oorsprong een sociaal overlevingsorgaan . Duizenden jaren geleden was erbij horen letterlijk een kwestie van leven of dood . Wie buiten de groep viel, had minder bescherming, minder voedsel en minder kans om te overleven.   Daarom is ons brein geëvolueerd om voortdurend te scannen: hoor ik erbij? loop ik achter? mis ik iets?Dat vergelijken gebeurt grotendeels automatisch en onbewust. Het is een ingebouwd alarmsysteem .   Waar het vandaag wringt, is dat onze ‘groepen’ enorm en vaak onzichtbaar zijn geworden. Social media, werkcultuur en prestaties vormen nu het decor waartegen we onszelf spiegelen. Ons brein reageert nog steeds alsof elk verschil of elke achterstand een directe bedreiging is.   Dat knagende gevoel van  niet genoeg zijn , FOMO of jezelf constant vergelijken is dus geen zwakte. Het is een oud systeem dat probeert te functioneren in een nieuwe wereld . Wat doen mensen anders die er minder in blijven hangen? Mensen die minder vastlopen in vergelijken, hebben niet per se minder vergelijkende gedachten. Ze herkennen ze alleen sneller.Ze merken op :  “Ah, mijn brein is weer aan het vergelijken.”   In plaats van gedachten meteen serieus te nemen of te geloven, nemen ze er wat afstand van. Dat heet defusie : je gedachten zien als gedachten, niet als feiten. Hierdoor krijgen ze minder macht over hoe je je voelt en wat je doet. Welke gedachte helpt meer dan 'stop met vergelijken'? “ Stoppen ” werkt zelden. Vergelijken is automatisch. Wat wél helpt, is ruimte creëre n tussen jou en je gedachten.   Een paar simpele manieren:   Voeg toe:  “Ik merk op dat ik de gedachte heb dat…” Zie gedachten als wolken die voorbijdrijven Geef je brein een bijnaam:  “Daar is mijn innerlijke commentator weer” Zing een lastige gedachte op de melodie van  Happy Birthday   Het klinkt licht, misschien zelfs wat onzinnig. Maar het effect is serieus: je ontkoppelt jezelf van de inhoud van de gedachte . Wat kun je doen als je merkt dat je jezelf vergelijkt? Een kort en praktisch stappenplan voor dat moment:   1. Merk op “Ik ben aan het vergelijken.”Zonder oordeel.   2. Benoem de gedachte Niet:  “Ik schiet tekort.” Wel:  “Ik heb de gedachte dat ik tekortschiet.”   3. Erken het gevoel “Dit doet pijn, en dat mag.”Geen analyse, geen oplossing, geen fix.   4. Check je waarde Wat zegt dit verlangen over wat belangrijk voor je is?Bijvoorbeeld verbinding, liefde, erkenning of gezien worden.   5. Kies een kleine waarde-actie Iets wat vandaag bij jou past: iemand een berichtje sturen iets liefs voor jezelf doen even offline gaan bewust alleen zijn, zonder jezelf te veroordelen   Klein is genoeg. De mentale switch die het verschil maakt Een belangrijke verschuiving is deze: Mijn pijn is geen bewijs dat ik faal, maar een signaal van wat ik belangrijk vind.   Dat haalt je uit zelfkritiek en brengt je terug naar compassie. Maak Valentijnsdag een moment voor jezelf Heb je je weleens eenzaam gevoeld op Valentijnsdag? Je bent zeker niet de enige. Wat kan helpen, is bewust aandacht geven aan self-care . Niet als trucje, maar als gebaar naar jezelf.   Denk aan:   een mooie bos bloemen voor jezelf iets lekkers koken een lief kaartje schrijven aan een vriendin iets gezelligs doen met iemand die je dierbaar is of simpelweg mild zijn voor jezelf, precies zoals je bent   Misschien is dat wel de meest waardevolle vorm van liefde op Valentijnsdag.

Vandaag begin ik met een intake. Een student is volledig vastgelopen op stage en studie en komt niet meer naar school. Ze heeft te maken met rouw en mogelijke trauma’xxs uit haar jeugd. Mijn collega van het ondersteuningsteam heeft uitgelegd wat een studentenpsycholoog is, en ze durft het aan. Het meest waardevolle moment van mijn dag ontvang ik al binnen het eerste uur: ze komt binnen met spanning, maar binnen twintig minuten zakt die spanning zichtbaar weg. Dat blijft bijzonder. We komen het helaas nog te vaak tegen: studenten die, áls ze al eerder hulp hebben gehad, niet helemaal goed terecht zijn gekomen. Het is ook nogal wat. Je bent bijvoorbeeld net 18 en wordt behandeld als volwassene, terwijl je brein nog volop in ontwikkeling is en je vertrouwen in hulp misschien al beschadigd is. Als studentenpsychologen krijgen wij de ruimte om verder te kijken. En met trots op mijn collega’s kan ik zeggen dat wij vaak wél weten aan te sluiten bij de belevingswereld van jongeren. Ik bespreek veel met haar en leg ook uit wat wij wél en niet doen. Als studentenpsycholoog ben ik een soort tussenpersoon: ik voer geen specialistische behandelingen uit, maar bied psychologische begeleiding. Met CGT en ACT in mijn achterzak kan ik vaak al veel betekenen, juist in een vroeg stadium. Tegelijkertijd bewaak ik mijn grenzen. Soms is er meer nodig en dan zorg ik dat een student op de juiste plek terechtkomt. Ik ben niet eindverantwoordelijk (wat ik stiekem ook heel prettig vind), maar speel wel een belangrijke rol in het zorgen dat een student goed verder kan. Mijn tweede gesprek is met een jonge meid waarbij vermoedens van AD(H)D spelen. Het is ooit genoemd, ze heeft zelf wat gegoogeld, maar eigenlijk geen idee hoe het echt zit. Gelukkig is er geen diagnose nodig om goede psycho-educatie te geven. Dit is ons derde gesprek en door zichzelf beter te begrijpen, herkenning te vinden en zich minder ‘apart of gek’ te voelen, zet ze weer stappen op school. Ik ben enorm trots op haar. Wat mijn werk extra fijn maakt, is dat ik me kan focussen op waar het echt om draait: de studenten. Geen productienormen of druk zoals in de ggz, geen verantwoordingen naar zorgverzekeraars, maar samen met een betrokken team (intern én binnen de scholen) werken aan goede, passende en vooral preventieve zorg. Door casusbesprekingen en werkoverleggen hebben we een hecht team gevormd dat elkaar altijd vindt om te sparren, uit te puffen en verder te helpen. Hoewel je elkaar niet dagelijks ziet, voelt het echt als een sterk team. Mijn laatste gesprek van de dag is er eentje waar ik me stiekem op had verheugd. Een enorm sympathieke jongen die worstelt met angst en daardoor geen stappen meer durft te zetten: “wat als het misgaat?” In ons eerste gesprek heb ik zijn gevoel kunnen normaliseren door uitleg te geven over de ontwikkeling van het brein. Vandaag gaan we aan de slag met een ACT-pijler: acceptatie. Ik gebruik de metafoor van het worstelen met een monster. Want blijven vechten tegen je angst zorgt er niet voor dat je verder komt. We gaan ermee aan de slag hoe zijn angst er mag zijn, terwijl hij tóch stappen vooruit kan zetten. “Mijn angst hoeft niet mijn leven te bepalen,” zegt hij voorzichtig, en ik zie een kleine glimlach. Er is nog een hele boel werk te doen. Maar hij voelt weer vertrouwen dat het kán, en dat is al een hele stap. Met dat goede gevoel ga ik zelf ook naar huis. Het voelt als een privilege om een baan te hebben die, of ik nou een goede of minder goede dag heb, iets bijdraagt voor een ander. Lekker opladen, morgen weer een dag op een andere school. Lijkt het jou waardevol om op deze manier van betekenis te zijn voor jongeren? Bekijk dan hier de vacature voor studentenpsycholoog.

Domien Theuvenet is de directeur van Avant sanare. Waarom richtte hij tien jaar geleden Avant sanare op? Wat wilde hij toen bereiken en waar staat hij nu? Interview: Ellen Zoetmulder Ik ben ondernemer geworden om een leven dat als zinvol wordt ervaren bereikbaar te maken voor zoveel mogelijk mensen. Zelf heb ik in 2010 de overstap gemaakt als manager van een zorgorganisatie naar eigenaar van een gespecialiseerd preventiebedrijf. Ik was namelijk enorm gemotiveerd, maar voelde me in mijn ambities beperkt. Door mijn kennis te delen en mijn netwerk in te zetten is mijn bedrijf in de afgelopen 9 jaar flink gegroeid en mijn omzet met vallen en opstaan verdubbeld. Ik heb nu een fantastisch team van psychologen, pedagogen en preventie experts, en onze interventies worden uitgevoerd in tientallen organisaties en bedrijven in Rotterdam en omstreken. Daar ben ik enorm trots op! Mijn overstap van werknemer naar ondernemer is het beste geweest wat ik had kunnen doen. Al vond ik het toen heel spannend en wist ik niet wat me te wachten stond. Je springt toch in het diepe. Om dat te kunnen doen, heb je wel support nodig. Ik had een goed netwerk, een startkapitaal en een paar preventiedeskundigen die de stap met me wilden wagen. Bovendien stond mijn vrouw achter me en moedigde zij me aan om door te zetten, ook al was de toekomst daarmee onzeker. Ik was op dat moment 53, onze kinderen waren al aardig zelfstandig aan het worden en daardoor dacht ik: het is nu of nooit. Ik ging behoorlijk terug in inkomen, nam grote financiële risico’s en ging veel meer uren werken. Tegelijkertijd kreeg ik de kans om mijn droom na te jagen en achteraf ben ik blij dat ik die gepakt heb. In 2011 was Avant sanare een feit. Je moet geen water naar de zee dragen. Als manager in de zorg was mijn core business ook al preventie, maar ik werd door de organisatie een kant uitgeduwd die ik niet op wilde. We benaderden onze klanten als patiënten met een ziekte, in plaats van als mensen met verlangens, frustraties en vooral ook potentie. Behandelen was belangrijker dan voorkómen, en daarin kon ik me niet vinden. Als je geen water naar de zee wilt dragen, als je wilt dat mensen echt iets veranderen, dan moet je aanpak ook gericht zijn op zaken als leefstijl, voeding, eetpatroon, slaappatroon, beweging, inspanning en ontspanning. Ik wilde kortom aandacht voor de mens als geheel; voor zijn leefstijl, zijn netwerk, zijn dromen en zijn eigen verhaal. En ik geloofde er stellig in dat die aandacht zich zou uitbetalen in klanten die juist niet ziek worden, maar weer plezier, houvast en zin in hun leven gaan ervaren. Ik kreeg de kans om mijn droom na te jagen en achteraf ben ik blij dat ik die gepakt heb Het thema ‘emancipatie en je talenten benutten’ loopt als een rode draad door mijn leven. Als kind met Indisch bloed ervoer ik wat het is om door een onveranderlijke eigenschap belemmerd te worden, want ik werd vaak aangesproken op mijn huidskleur. Ik was bijzonder, geen blank kind, ik week af van de andere kinderen, en voelde me daardoor af en toe erg eenzaam. Tegelijkertijd voelde ik de warme familieband uit de Indische cultuur: je hoort bij elkaar en je zorgt voor elkaar. Dat sprak me aan en dat wilde ik ook uitdragen. Later in mijn studie andragologie (een sociale wetenschap) heb ik die elementen willen verbinden en deed ik onderzoek naar talentontwikkeling in relatie tot emancipatie. In mijn werk ben ik daarop doorgegaan. Nog steeds maak ik me er sterk voor dat mensen kunnen doen waar ze een passie voor voelen, wat hun leven zin geeft en wat ze goed kunnen. Ongeacht hun afkomst, opleiding, inkomen, geloof, sekse of huidskleur. Als ondernemer wilde ik de koers van mijn bedrijf bepalen. Ik had een droom en ideeën hoe die droom werkelijkheid kon worden, ik wist hoe ik mensen kon helpen om hun leven weer als zinvol te ervaren. En ik wilde pertinent zorgen dat ik mijn eigen koers kon varen en niet weer zou vastlopen in regels en voorwaarden. Om die reden heb ik geen stichting opgericht met een bestuur, maar een BV, en tegelijkertijd sparring partners gezocht om bij de les te blijven en me te behoeden voor strategische fouten. Ik heb bovendien laten vastleggen dat inkomsten uit fondsen of van de gemeente, niet aangewend kunnen worden voor het uitkeren van aandelen. Mocht ik winst maken met gemeenschapsgeld, blijft die dus in het bedrijf. Het moeilijkst was de financiering rondkrijgen. Ik kreeg toezeggingen die later weer werden ingetrokken, waardoor ik mensen die ik net had aangenomen weer moest ontslaan. Een enkel initiatief liep uit op een mislukking. Zoals het klooster in Velp, waarin ik mensen de mogelijkheid wilde bieden om een radicale verandering te ondergaan in een rustige en veilige omgeving. Anders dan was toegezegd, veranderde het opeens van eigenaar en kreeg het een invulling die niet bij mijn doelstellingen paste. Er moest van alles in dat klooster gaan gebeuren, zodat ik er niet langer de warmte, rust en veiligheid zou kunnen bieden die ik voor mijn klanten belangrijk vond. Er moest teveel water bij de wijn en daarom heb ik het uiteindelijk los moeten laten, met pijn in het hart. Als werkgever ervaar ik zelf het belang van preventie. Ik geloof in de kracht van mensen. Als die kracht past binnen de missie van het bedrijf, dan heb je een hele mooie match. Dan is één en één meer dan twee; dan is dat drie geworden. Als mensen doen waar ze goed in zijn en passie voor hebben, dan heeft het bedrijf er voordeel aan. Als je iemand taken geeft die wel handig zijn voor het bedrijf, maar niet bij hem passen, dan merk je op zeker moment dat die taken half of helemaal niet worden uitgevoerd. Ik heb zelf een paar keer afscheid moeten nemen van een werknemer, omdat onze verwachtingen teveel uiteen liepen. Als je elkaar niet kan bieden wat je nodig hebt, zit je elkaar in de weg. Een paar keer is een werknemer vertrokken om zich verder te ontwikkelen bij een ander bedrijf of een nieuwe opleiding. Een enkele keer moest ik het ook tot een conflict laten komen om niet in een impasse te raken, want dat is heel slecht voor je bedrijf. Op het moment dat het niet goed loopt tussen jou en een medewerker, dan wordt het hele bedrijf daardoor besmet. Op tijd ingrijpen is kortom in alle gevallen belangrijk. Aandacht voor een open en verbonden bedrijfscultuur is mijn belangrijkste troef tegen werkstress. We starten elke ochtend met koffie, hebben samen een lunch, en delen dan de dingen van werk en thuis in een ongedwongen sfeer. Daardoor blijven medewerkers op de hoogte van elkaar en op elkaar gericht. Alle medewerkers hebben om de drie weken een werkoverleg met hun teamleider over hun dagelijks functioneren. Daarnaast spreek ik ze één keer per zes weken over hun werk en hun persoonlijke en professionele ontwikkeling. Als werkdruk een issue is, kunnen werknemers naar een preventiecoach. Spelen er conflicten, dan kunnen zij die met een vertrouwenspersoon bespreken. Tot slot heb ik een opendeurbeleid, zodat medewerkers makkelijk kunnen binnenlopen als zij ergens mee zitten. Ga voor die één plus één is drie. Zorg dat mensen zoveel mogelijk tot hun recht komen, dat zij hun werk als zinvol ervaren en er plezier in hebben. Daardoor voelen zij meer betrokkenheid bij het bedrijf en doen zij net dat beetje meer. Voor mensen die veel stress ervaren, moeten eerst een aantal knopen ontward worden, waardoor zij weer verder kunnen. Misschien zijn er persoonlijke problemen, loopt het niet lekker in hun relatie, zitten zij in een bepaalde leeftijdsfase en vragen zij zich af of ze wel de juiste dingen doen. In zo’n situatie bied je de uitdagingen op je werk moeilijk het hoofd. Een klein meningsverschil met een collega kan uitlopen op een conflict, en een vermoeid gevoel van thuis beneemt je de energie om je taak met voldoende aandacht uit te voeren. Op dat moment komen wij met met een serie diensten voor bedrijven om de hoek, die je helpen om uit te zoeken waar de knopen zitten en hoe je die eruit haalt. Is het de combinatie werk – privé? Is het levensfaseproblematiek? Zit je op de goede plek? Is het je persoonlijkheid waar je tegenaan loopt? En vooral; wat heb je nodig, hoe kun je goed verder? Erasmus van Rotterdam zei het al in de 16e eeuw: beter voorkomen dan genezen. Bij bedrijven is onze missie: verzuim verminderen door te voorkomen dat gezonde werkdruk omslaat in ongezonde werkstress. Als je er vroegtijdig bij bent, hou je mensen erbij.” Meer over Domien Theuvenet Meer over onze trainingen voor bedrijven en organisaties